Imunoplex
Tinkture
Imamo 32 gostiju na mreži
Home Clanci Clanci - Nauka i Biblija Koreni neverstva: Naučna revolucija i reformacija
Koreni neverstva: Naučna revolucija i reformacija
Koreni neverstva: Naučna revolucija i reformacija

Postoji nekoliko činilaca koji su uticali na pad religije i doprineli razvijanju neverstva. Mnogi sa pravom vide da je uspon sekularizma otpočeo u ranim godinama 15. veka, Gutenbergovim otkrićem štamparske mašine. Rezultat tog otkrića ogledao se u dostupnosti prošlosti najširoj javnosti. Takav pristup informacijama imao je pozitivne i negativne rezultate po hrišćanstvo.

Sa pozitivne strane, Biblija je postala dostupna svima, Ijudi su uočili i shvatili raskorak između učenja Katoličke crkve i učenja Biblije što je uslovilo pojavu reformacije. Sa druge strane, Gutenberg je omogućio širenje humanističkih ideja koje su poticale od grčkih i rimskih mislilaca i poslužile kao temelj renesansi. Reč renesansa znači ponovno rađanje, i tada je ponovo rođeno humanističko osećanje i potreba za nezavisnošću i individualizmom.

Individualizam, sloboda i nezavisnost u velikoj meri bili su uskraćeni čoveku od strane Crkve u srednjem veku. Od progonjene sekte u prvom veku, Crkva je u doba cara Konstantina uživala sva prava i privilegije državne crkve. Crkva je uspela da prodre u svaku poru društva (političku, školsku, ekonomsku, itd.) propisujući norme koje su upravljale svakom društvenom oblašću. Autoritet Crkve često je stajao iznad autoriteta države, a neposlušnost Crkvi značila je neposlušnost Bogu. Oni koji nisu delili isto mišljenje sa njom proglašavani su jereticima i žestoko proganjani.

Takav stav Crkve sukobio se sa empirijskom naukom koja je počela da se razvija u 15. veku. Put prema neverstvu počeli su da izgrađuju Nikola Kopernik (Nicolaus Copernicus,1473-1543), Johan Kepler (Johanes Kepler,1571-1630) i naročito Galileo Galilej (Galileo Calilei, 1564-1642). Svaki od njih verovao je u hrišćanskog Boga. Oni su na nauku gledali kao na jedan način za proučavanje Božje stvaralačke moći i prepoznavanje prirodnih zakona. Galilej je smatrao da je Bog napisao dve knjige, Bibliju i prirodu.

Međutim, kosmološka otkrića ovih naučnika zadala su težak udarac Crkvi od kojega se nije oporavila. Katolička crkva je verovala da je Zemlja centar svemira, a čovek kruna stvaranja, stvoren da upravlja celom Zemljom.

Suprotno popularnom verovanju, uzrok podele između Biblije i nauke nije potekao od strane Crkve, već od univerzitetskih profesora koji su pretili Calilejevim revolucionarnim idejama. Ovi profesori zastupali su grčki naučni metod, koji se oslanja na posmatranje u malom opsegu, a objašnjavali funkcionisanje prirode uglavnom kroz racionalno zaključivanje iz prvih principa, ili pretpostavki.

Zasnovan na takvim pretpostavkama, ceo pogled na univerzum bio je razvijan odvojeno od aktuelnih posmatranja univerzuma. Pored toga, profesori su prihvatili i određene pogrešne koncepcije kao što je bilo mišljenje da Sunce nema nesavršenosti, da Mesec predstavlja perfektno glatku sferu, koja sija sopstvenom svetlošću i da samo Zemlja poseduje mesec.

Galilejev teleskop brzo je otkrio pogrešnost takvih pretpostavki.

Nemoćni da obore Galilejevu tezu, profesori su odlučili da naprave religijsku kontroverzu, pre nego akademsku. Tvrdili su da je heliocentrični pogled (Sunce u centru) suprotan Bibliji. Na primer, Psalam 104,22 ovako kaže: Sunce grane. Dakle, Sunce se mora okretati oko nepokretne Zemlje.

Međutim, Galilej je jasno označio gde se nalazi problem:

Sveto pismo ne može nikada da laže ili pogreši, njegovi zakoni su apsolutni, a istina nepromenljiva. Trebalo bi samo još da dodam da iako Biblija ne može da pogreši, neki od njenih tumača ponekad različito mogu da pogreše. jedna od tih grešaka može biti vrlo ozbiljna i dosta česta, kada baziraju značenje na doslovnom smislu reči.

Jedna od posledica ovih naučnih otkriča bila je i silazak čoveka sa privilegovane pozicije u svemiru. Mi nismo više u centru svega. Više se ne okreće sve oko nas. Ovakvo razmišljanje dovelo je do promene čovekovog stava, a naročito prema religiji. Ova kontroverza između Crkve i Galileja dovela je do početka šizme između razuma i vere. Sada su postojala dva nepromenljiva izvora istine: Crkva i nauka.

Ugled Katoličke crkve opadao je sve više u očima laika. Hijerarhijska organizacija sa zahtevima celibata i apsolutne poslušnosti papi i feudalizacija Katoličke crkve uslovila je pad morala u redovima klera. Mnogi sveštenici upuštali su se u nedozvoljene Ijubavne veze sa ženama iz svojih crkava, a deca koja su dolazila iz takvih veza postajala su sve veći teret i sramota za Crkvu i sveštenike. Sveštenici su, naročito u vreme renesanse uživali u luksuznom životu, dok je veliki deo naroda živeo u bedi i siromaštvu. Ako se na to dodaju papski porezi koji su iscrpljivali već osiromašene državne kase, i represija protiv slobodnog izjašnjavanja i neslaganje sa crkvenim stavovima, može se razumeti zašto je nezadovoljstvo sve više raslo.

U ovoj klimi intelektualne tranzicije i crkvene korupcije pojavile su se nove grupe koje su se podigle protiv crkvene moći. One su imale drugačije vrednosti i filozofske stavove od onih koje je zastupala Katolička crkva.

Vodeći humanista, Erasmus Desiderius, prikazan za vreme svog rada. Napao je zloupotrebe u Katoličkoj crkvi pišući satirične knjige koje su pomogle da se poploča put protestantskoj reformaciji. Bio je više naklonjen reformi, a ne revoluciji i ostao do kraja katolik.

 

1. Džon Viklif (John Wyckliffe),. teolog sa Oksforda, koga smatraju pretečom protestantske reformacije, kritikovao je nemoralne sveštenike i tvrdio da se koreni korupcije nalaze u Crkvi.

Jeronim. Jedan od najvećih kritičara Crkve bio je poznat kao veliki prevodilac Biblije Vulgate na latinski jezik. Međutim, Jeronim je bio plodan pisac, jer je imao vremena da piše o skoro svakom predmetu karakterističnom za svoje vreme. Najžešće je bio u ulozi hrišćanskog kritičara, optužujući Crkvu da je previše materijalistička. Prema Jeronimu, bogata Crkva sa raskošnim zgradama veoma se udaljila od jednostavnosti novozavetnog hrišćanstva. On je izgovorio čuvenu rečenicu: Naši zidovi sijaju od zlata, kao i naše tavanice i stubovi. Ipak, Hristos u slici golog, gladnog i siromašnog umire na našim vralima.

 

                                                                                                                               Dr Ilijev Jovan

 

 

 

 
FacebookMySpaceTwitterDiggStumbleuponGoogle BookmarksLinkedin

Najnovije Vesti

Popularne Teme

Dobrodosli na Eden.rs

 

Copyright © 2010 Eden. All Rights Reserved.
Design: Minerva Plus!.